|  |
|
|  |
Met dank aan onsvoorgeslacht.com en
Provinciaal Historisch Centrum Zuid-Holland voor de tekst.
Vermoedelijk was ‘Maeslantsluys’ een snel groeiende nederzetting van enig belang, want in 1365 was er al een veerverbinding met Brielle. Maeslantsluys, dat bestuurlijk onder Maasland viel, werd in 1614 een zelfstandige gemeente en kreeg in 1814 stadsrechten. De zee was de voornaamste bron van inkomsten voor de inwoners. In de zestiende eeuw kreeg de in Maassluis gevestigde haringvisserij een enorme impuls door de grote vraag naar zoute haring in het Oostzeegebied. Naast de haringvisserij waren ook de visserij op zalm, kabeljauw en schelvis van groot belang.
In het vissersdorp Maassluis was vrijwel de gehele bevolking werkzaam in de visserij of in de gerelateerde handel en nijverheid. Zo kende het dorp een groot aantal zeil- en scheepmakers en touwslagers.
Vanaf het derde kwart van de achttiende eeuw kreeg Maassluis echter te maken met een periode van teruggang. Het aantal schepen nam af en de werkgelegenheid verminderde. Armoede onder de bevolking was het gevolg.
Zo ook mijn opa(links op de foto). Er was op een gegeven moment niet veel meer te verdienen, mede door de concurrentie van o.a. Vlaardingen. Na deze periode verdween de visserij in zijn geheel om plaats te maken voor Smit Tak en later de koeien en Geest containersschepen. Ook dat verdween helaas allemaal.
Klik hier om nog een aantal Maassluise schepen van weleer te bekijken en de nostalgie te proeven.
|
| | |
|