Net als Maasluis was Zwartewaal voor een groot deel afhankelijk van de visserij. Vanuit het dorpje ging men, in die regio(en erbuiten)alom bekend staand, met een Gaffelschuit de zee op, soms wel tot Ijsland aan toe. Vaak met een 12 koppige bemanning, of soms nog meer, aan boord, want er moest gewerkt worden en er moesten monden gevoed worden, dus een groot deel van het dorp was aangewezen op de inkomsten van der Zee.
Erger werd het na een flink aantal tragische ongelukken, zoals in januari 1815 toen het visschersschip "Prinses van Oranje"met bemanning en al verdronk, met o.a. mijn oudvader Teunis van der Zee, na aanvaring met een ander schip. Zo waren er nog meer van dat soort ellendige dingen dat soms komplete families ineens zonder het mannelijk gedeelte verder moesten, want ook gingen de kinderen vanaf een jaar of 10-14 al mee.
Toen ook nog eens de Nieuwe Waterweg gegraven werd, de concurrentie ondertussen moordend was en er geen zoute haring meer te verdienen was, is min of meer het vissen in Zwartewaal gestopt.Achterneef Anton van der Zee was zo'n beetje de laatste die nog een boot had (ZW1).
Tegenwoordig is Zwartewaal een rustiek dorpje waar het soms lijkt dat de tijd heeft stilgestaan. Aan het haventje herinnert een oorlogsmonument nog aan het trieste gebeuren waar onder andere een vader en drie zonen van der Zee door het oorlogsgeweld zijn omgekomen. Verder is het een rustig dorpje met z'n mooie natuur, gelegen tussen grofweg Brielle en Spijkenisse.
| 
